هر کشوری برای پیشرفت و توسعه باید هم وقت بگذارد و هم سرمایه‌گذاری کند. و البته سرمایه‌گذاری مقصود فقط در بخش‌های اقتصادی، سیاسی، صنعتی نیست بلکه مهم‌تر از همه در تربیت افراد می‌باشد، زیرا افراد و انسان‌ها عضو مهم و اثرگذار در هر جامعه می‌باشند و می‌توانند یک جامعه را به پیشرفت برسانند و یا به‌سوی نابودی بکشانند می‌توانند افراد فرهیخته و فهمیده تربیت شوند و هم می‌توانند جنایتکار و شقی باشند و البته برای تربیت افراد سالم چه ازنظر جسمی و چه ازنظر روانی باید مسئولان آن جامعه از بدو تولد و یا حتی پیش از تولد  به فکر باشند و همچنین مهم‌تر از همه خود والدین تشویق و تربیت شوند برای تربیت فرزندان سالم و اثرگذار، یکی از کشورهایی که من از نزدیک این تغییر و پیشرفت رادرآن لمس کردم کشور مالزی و شهر کوالالامپور بود. کشوری که مهاتیر محمد می‌گوید من مردم مالزی را از روی درختان به روی زمین آوردم، منظور ایشان این بوده است که مردم مالزی مانند میمون‌ها در جنگل‌ها و روی درختان زندگی می‌کردند و ازنظر فرهنگ در سطح پایینی بوده‌اند اما اکنون یکی از کشورهای پیشرفته دنیا هستند که زیباترین جاذبه‌های گردشگری و بزرگ‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌ها در آن وجود دارند و مردم بسیار شاد و آرام و بافرهنگ و حتی قوی در اعتقاداتشان می‌باشند.

یکی از نکات جالبی که من به آن برخورد کردم در مورد آموزش‌وپرورش این کشور بود. در مالزی هر کودک از بدو تولد تا سن ورود به بازار کار تمامی هزینه‌های وی با دولت می‌باشد، از زمان ورود به مدرسه هزینه تحصیل و حتی خوردوخوراک و پوشاک در مدرسه تهیه و تأمین می‌شود، غذا در مدرسه سرو می‌شود، لوازم مدرسه و کتاب با هزینه دولت می‌باشد و همه کودکان به‌راحتی در هر سطح از درآمد از آموزش بهره می‌برند، پایین‌ترین دستمزد در مالزی سه میلیون تومان می‌باشد و این دستمزد شخصی هست که ساده‌ترین کار را انجام می‌دهد.

فرهنگ به‌گونه‌ای روبه بهبود است که ایرانیانی که مقیم بودند بازگو می‌کردند که یکی از نکات جالب در مالزی این است که درگیری لفظی و فیزیکی دیده نمی‌شود و مردمانی آرام هستند و این فرهنگ در آنجا به وجود آمده است که با آرامش با یکدیگر گفتگو کنند و حتی با صدای آرام صحبت می‌کنند. خیلی برای من جالب بود که در مکانی برای بازدید رفته بودیم ناخودآگاه من با صدای یک مقدار بلند صحبت کردم و البته به نظر خودم عادی صحبت می‌کردم فوراً یک نفر جلو آمد و تصور می‌کرد من مشکلی برایم پیش‌آمده  و کمک می‌خواهم و آن فرد نگران شده بود. یکی از نکات دیگر رعایت نظافت و اهمیت دادن به این موضوع بود و دیگر اینکه به‌گونه‌ای زندگی می‌کنند که افراد با ادیان و دیدگاه‌های متفاوت به‌راحتی و آرامش در کنار هم زندگی می‌کنند به‌گونه‌ای که مسلمانان باحجاب و رعایت قوانین خود در کنار ادیان مانند هندوها زندگی می‌کنند، خانم‌های محجبه خیلی راحت باخانم های غیر محجبه در خیابان راه می‌رفتند و معاشرت داشتند به‌گونه‌ای که نه آن‌ها از حجاب خود ناراحت بودند و نه آن‌ها از بی‌حجابی معذب بودند و نکته جالب دیگری که دیدم این بود که در تمام مساجد و نمازخانه‌های آن‌ها مکانی مخصوص بود که خانم‌ها بعد از نماز اگر خواستند دوباره خود را آراسته کنند آیینه باشد و این نشان می‌دهد تا چه حدی به آسایش افراد توجه می‌شود، همچنین در برخورد در اماکن عمومی مانند فروشگاه‌ها، هتل، باروی گشاده و خوش‌برخورد می‌کردند. ازنظر آموزش عالی هم در رده‌های بالا جهانی می‌باشد به‌طور مثال دانشگاه  مالایا در رتبه QS سال 2018 رتبه 19 پیشرفت را گرفت و موفق شد رتبه 114 بیاورد و همچنین دانشگاه پوترا مالایا در 19 رشته مختلف رتبه جهانی دارد و در رشته کشاورزی در لیست 100 دانشگاه برتر دنیا می‌باشد و همه این پیشرفت‌ها فقط در 100 سال اخیر اتفاق افتاده است و مالزی سابقه تمدن و فرهنگ غنی هرگز نداشته است و عمده واصلی‌ترین کارها در زمینه فرهنگ‌سازی و کشور سازی چه ازنظر جذابیت‌های محیطی و زیبایی‌هایی که وصف‌ناپذیر است و چه ازنظر مردم سازی در زمان مهاتیر محمد اتفاق افتاده است. وی بادید باز و روشن خود و با کمک و همیاری مردم توانسته است مالزی را طی این سال‌ها دگرگون کند و جالب اینجاست که وی به تمام کشورها سفرکرده و هر موردی که باعث پیشرفت جامعه می‌شود را از آن کشورها برداشت کرده و در کشور خود انجام داده است و مالزی را به مکانی تبدیل کرده است که زیباترین مکان‌ها برای دیدن، بهترین دانشگاه‌ها برای تحصیل و بهترین کشور برای زندگی می‌باشد سخن درباره مالزی بسیار است اما نویسنده به همین مقدار اکتفا می‌کند.

نتیجه‌گیری: هیچ کشوری بدون کمک و همیاری دولت و ملت به پیشرفت نمی‌رسد و این خود درگرو آموزش و تربیت صحیح می‌باشد به امید آن روز که همه کشورها بتوانند به چنین پیشرفت‌هایی دست یابند.